De natuurplek van mijn moeder

Als uitvaartverzorger help ik veel families bij het vormgeven van het afscheid van hun dierbaren.

Maar wat als je zelf iemand verliest die je dierbaar is? Is dat anders?

Ja, toch wel.

Mijn moeder is afgelopen november plotseling overleden. Als ik er nu op terugkijk vind ik het eigenlijk heel mooi hoe alles samen is gekomen. Met de kennis van nu zou ik het niet anders hebben geregeld.

Mijn vader ligt op een traditionele begraafplaats. Dat was destijds een logische keuze, omdat het zijn geboortegrond was en zijn ouders daar ook woonden. Heel eerlijk gezegd hebben mijn broer, mijn moeder en ik nooit de behoefte gehad om daar vaak langs te gaan. Ik heb altijd een plekje vrijgehouden voor mijn moeder. Als de begraafplaats weer een brief stuurde of ik het graf wilde verlengen, dan deed ik dat.

Nog niet zo lang voordat mijn moeder overleed zei ze tegen mij:

“Joyce, ik hoef niet bij je vader te liggen. Je vader zit al in mijn hart. Doe mij maar midden in de natuur, op de natuurbegraafplaats. In de natuur voel ik mij het meest vrij, tussen de bomen.” Ik vroeg haar of ze dat even in onze familie-app wilde zetten. Een klein berichtje, met een grote impact. Niet wetende dat we het al zo snel nodig zouden hebben.

Mijn moeder overleed heel plotseling. En daar zaten we dan: mijn broer, mijn schoonzus en ik. Iedereen gebruikte zijn eigen talent. Ik ben handig met computers en heb ervaring met het maken van kaarten. Mijn schoonzus is creatief en mijn broer is doortastend.

Tijdens het maken van de kaart moesten we denken aan iets wat heel typisch was voor mijn moeder. Mijn broer zei: “Mamaatje was eigenlijk heel positief.” Met haar spreuken op Facebook probeerde ze haar kleine wereld om zich heen een beetje beter te maken. Eerlijk gezegd vond ze het ook belangrijk dat ze ‘likes’ kreeg. Als ze een spreuk had geplaatst en ik niet snel genoeg reageerde, vroeg ze of ik even op Facebook wilde kijken.

Maar haar laatste spreuk was:

Het mooie van ouder worden: vroeger wilde je indruk maken.

Nu wil je liever herinneringen maken.

We hebben die spreuk op de kaart gezet. En eigenlijk gaat afscheid daar ook over.

Het afscheid is niet één dag. Het zijn de momenten vóór, tijdens en na de uitvaart.

De natuurplek waar mijn moeder nu ligt is voor ons een plek waar we af en toe samen wandelen en aan haar denken. Voor ons klopt het precies zo.

Maak nu mooie herinneringen voor later.